Dziwny los ruskich pierogów a wydarzenia 17 września 1939 roku


Sowieckie znaczki pocztowe z okazji 17 wrzesnia 1939roku (źródło: http://ipn.gov.pl)
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (Bądź pierwszy)
Loading...
  • 2 szklanki mąki,
  • 1 jajko,
  • olej,
  • 3/5 szkl. ciepłej wody,
  • sól, pieprz
  • 50 dag twarogu,
  • 5 – 7 ziemniaków ugotowanych w mundurkach,
  • 2 cebule,
Udostępnij przepis: Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

17 września 1939 roku rozpoczął się jeden z tragiczniejszych okresów w historii Polski. Od tego dnia aż do 1992 roku w wyrachowany sposób, bo niby „po przyjacielsku” Rosjanie rozpoczynają militarną okupację naszego kraju.  Okupacje, która wywarła straszliwe czerwone piętno na życiu kolejnych pokoleń Polaków.  Stali się oni niewolnikami we własnej ojczyźnie. Zabijani za patriotyzm, represjonowani za wiarę, poniżani za przywiązanie do tradycji i historii.

Mimo, że od końca tamtych wydarzeń upłyneło ponad 20 lat, Polacy ograbieni z dumy narodowej, z poczucia własnej wartości  i osłabieni ekonomicznie do dziś mozolnie starają się wyrównać straty zapóźnienia cywilizacyjnego wzgledem Zachodu, przed którym tak dzielnie zatrzymali pochód komunizmu.

Zbrodnie ludobójstwa i bestialstwo Armii Czerwonej nigdy nie zostały rozliczone (Międzynarodowy Trybunał  Wojskowyw w Hadze sądził jedynie niemieckich zbrodniarzy wojennych). Dlatego tak ważna jest pamięć i odkamywanie historii o tamtych wydarzeniach. Nie tylko dla żyjących, ale przede wszystkim dla przyszłych pokoleń Polaków.

Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku, teraźniejszości ani prawa do przyszłości.

Józef Piłsudski

Dziwny los ruskich pierogów

Przy tej okazji warto odczarować także jeden z mitów kulinarnych. Wiele osób sądzi, że właśnie wpływom rosyjskim „zawdzięczamy” tzw. ruskie pierogi. Nic bardziej mylnego.  Pierogi te pochodzą z kresów wschodnich, z dawnych terenów Rzeczpospolitej. Nazwa dania wywodzi się od  regionu w którym  popularne, tj. od Rusi Czerwonej – dzisiejszej Ukrainy (dawniej Rusi). W okresie XIII – XV wieku administacyjnie zajmowała ona dorzecze Sanu i Dniestru po górną Prypeć. W skład Rusi Czerwonej wchodziły: ziemia sanocka, ziemia przemyska, ziemia chełmska, ziemia bełska, ziemia halicka i ziemia lwowska.

Jeszcze  do końca XIX wieku pod pojęciem ‚ruskie pierogi’ rozumiano pierogi pieczone, z wieloskładnikowym nadzieniem, na przykład z mięsa, kapusty czy grzybów.

Natomiast pierogi z  farszem z doprawionego na ostro twarogu, ugotowanych ziemniaków doprawionych solą, pieprzem, podsmażoną cebulą oraz niewielką ilością skwarek były bardzo popularne w okolicach Lwowa.  Uznaniem smakoszy cieszyły się pierogi najpierw gotowane, a następnie odsmażane na patelni. Dodatkowo, w kuchni kresów cenionym przysmakiem były pierogi z nadzieniem serowo – ziemniaczanym, podawane z prażonym kminkiem i okrasą.

Przed II wojną światową, ze względu na swoją popularność w okolicach Lwowa pierogi z farszem twarogowo – ziemniaczanym  były nawet nazywane  pierogami polskimi, lecz po zmianie granic na mocy układu jałtańskiego Lwów znalazł się poza granicami Polski i wtedy danie zaczęto nazywać ruskimi. Wówczas w świadomości wielu ludzi nazwa nawiązywała do dawnych terenów Rusi Kijowskiej, a nie do Rosji czy Ukrainy.

Po wojnie  „nowa” nazwa potrawy zupełnie nie przyjmowała się we Wrocławiu,  gdzie było najwięcej repatriantów  z Lwowa. Tam pierogi co prawda nie były już ani „polskie”, ani „ruskie „ale nazywano je po prostu lwowskimi. To pewnie z tęsknoty, bo smak i zapach pierogów z nadzieniem ziemniaczano-serowym przywoływał im wspomnienia utraconego rodzinnego domu, którego synonimem było miasto Lwów.

Obecnie ruskie pierogi najwiekszą popularnością cieszą się na lubelszczyźnie, ziemii rzeszowkiej, wschodnim Mazowszu. W Rosji czy na Ukrainie ten typ pierogów nie jest zbyt dobrze znany i ceniony.

Przepis na  pierogi z farszem twarogowo – ziemniaczanym:

  1. Zagniatamy ciasto z podanych składników: maki, jajka, wody, soli i pieprzu.
  2. Ziemniaki obieramy i mielimy razem z twarogiem. Doprawiamy solą i pieprzem.
  3. Cebulę obieramy i podsmażamy na złoty kolor, dodajemy do masy twarogowo-ziemniaczanej.
  4. Ciasto rozwałkowujemy na placek, w razie potrzeby podsypując dodatkowo mąką. Szklanką wycinamy krążki i na każdy nakładamy lyżeczkę farszu, zlepiamy brzegi ciasta i formujemy pierogi.
  5. Pierogi gotujemy we wrzącej osolonej wodzie do chwili, aż wypłyną.
  6. Odcedzamy, podajemy z okrasą lub prażonym kminkiem.

Smacznego życzy Wolna Kuchnia

pierogi z nadzieniem serowo -ziemniaczanym i podsmażaną cebulką
pierogi z nadzieniem serowo -ziemniaczanym i podsmażaną cebulką

 

Udostępnij przepis: Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn



Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć tych tagów i atrybutów HTML :

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (Bądź pierwszy)
Loading...